تفاوت های اساسی بین رتبه بندی اعتباری و نظارتی در کشورهای جهان وجود دارد که بانک ها را مورد ارزیابی قرار می دهد. جایگاه بانکها بر اساس این رتبه بندی درهر کشور مشخص می شود. عباس کمرهای، مدیرکل نظارت بر بانکها و موسسات اعتباری بانک مرکزی در این رابطه میگوید: میان رتبهبندی اعتباری (Credit Rating) […]
تفاوت های اساسی بین رتبه بندی اعتباری و نظارتی در کشورهای جهان وجود دارد که بانک ها را مورد ارزیابی قرار می دهد. جایگاه بانکها بر اساس این رتبه بندی درهر کشور مشخص می شود.
عباس کمرهای، مدیرکل نظارت بر بانکها و موسسات اعتباری بانک مرکزی در این رابطه میگوید: میان رتبهبندی اعتباری (Credit Rating) و رتبهبندی نظارتی (Supervision Rating) تفاوتهای اساسی وجود دارد. در اکثر کشورهای جهان موسسات اعتبارسنجی بر مبنای معیارهای مشخص رتبه اعتباری موسسات مختلف را تعیین و جهت سرمایه گذاری، تامین مالی و یا تضمین آنها به فعالان اقتصادی خدمات مشاوره ای ارائه می دهند. به عنوان مثال موسسات رتبهبندی مستقل مانند S&P، Moody’s، Fitch ، احتمال نکول بانک یا شرکت در قبال بدهیها و تعهدات خویش را ارزیابی کرده و میزان ریسک شرکت را در طیف گسترده برای سرمایه گذاری، مشارکت و تضمین در اختیار عموم قرار میدهند.
وی می گوید: اما در رتبهبندی نظارتی مقام ناظر بر مبنای الگوهای رتبه بندی نظیر CAMELS، مواردی نظیر وضعیت مالی و اعتباری، میزان انطباق با قوانین و دستورالعملها، ریسک بازار و نقدینگی موسسه اعتباری را ارزیابی کرده و یافتههای خود را برای اهداف نظارتی به کار میگیرد.
پایان خبر- س ر