طبق قانون مصوب سال ۸۹، شرکتها و مؤسسات دانشبنیان، شرکت یا مؤسسه خصوصی یا تعاونی است که بمنظور همافزایی علم و ثروت، توسعه اقتصاد دانشمحور، تحقق اهداف علمی و اقتصادی (شامل گسترش و کاربرد اختراع و نوآوری) و تجاریسازی نتایج تحقیق و توسعه (شامل طراحی و تولید کالا و خدمات) در حوزه فناوریهای برتر و […]
طبق قانون مصوب سال ۸۹، شرکتها و مؤسسات دانشبنیان، شرکت یا مؤسسه خصوصی یا تعاونی است که بمنظور همافزایی علم و ثروت، توسعه اقتصاد دانشمحور، تحقق اهداف علمی و اقتصادی (شامل گسترش و کاربرد اختراع و نوآوری) و تجاریسازی نتایج تحقیق و توسعه (شامل طراحی و تولید کالا و خدمات) در حوزه فناوریهای برتر و با ارزش افزوده فراوان بویژه در تولید نرمافزارهای مربوط تشکیل میشود.
طبق ماده ۴ این قانون، حمایتها و تسهیلات قابل اعطاء به شرکتها و مؤسسات دانشبنیان عبارتند از:
الف ـ معافیت از پرداخت مالیات، عوارض، حقوق گمرکی، سود بازرگانی و عوارض صادراتی به مدت ۱۵ سال
ب ـ تأمین تمام یا بخشی از هزینه تولید، عرضه یا بکارگیری نوآوری و فناوری با اعطای تسهیلات کمبهره یا بدون بهره بلندمدت یا کوتاهمدت طبق عقود شرعی
ج ـ اولویت استقرار واحدهای پژوهشی، فناوری و مهندسی و تولیدی شرکتها و مؤسسات دانشبنیان موضوع این قانون در محل پارکهای علم و فناوری، مراکز رشد، مناطق ویژه اقتصادی یا مناطق ویژه علم و فناوری
د ـ اولویت واگذاری تمام یا بخشی از سهام مراکز و مؤسسات پژوهشی دولتی قابل واگذاری براساس ضوابط قانون اصلاح موادی از قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و اجرای سیاستهای کلی اصل چهل و چهارم قانون اساسی به شرکتها و مؤسسات دانشبنیان موضوع این قانون
هـ ـ ایجاد پوشش بیمهای مناسب برای کاهش خطرپذیری محصولات دستاوردهای دانش، نوآوری و فناوری در تمام مراحل تولید، عرضه و بکارگیری و تسهیل شرایط مناقصه و تمهید امکان مشارکت شرکتها و مؤسسات دانشبنیان موضوع این قانون.
